Սեղմել Esc փակելու համար:
ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔԻ 1226-ՐԴ, 12...
Քարտային տվյալներ

Տեսակ
Գործում է
Ընդունող մարմին
Ընդունման ամսաթիվ
Համար

ՈՒժի մեջ մտնելու ամսաթիվ
ՈՒժը կորցնելու ամսաթիվ
Ընդունման վայր
Սկզբնաղբյուր

Ժամանակագրական տարբերակ Փոփոխություն կատարող ակտ

Որոնում:
Բովանդակություն

Հղում իրավական ակտի ընտրված դրույթին X
irtek_logo

ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔԻ 1226-ՐԴ, 1227-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԻ ԿԻՐԱՌՄԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

 

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

 

    Վերաքննիչ քաղաքացիական             Քաղաքացիական գործ թիվ ԵԷԴ/0358/02/08

դատարանի որոշում

Քաղաքացիական գործ թիվ ԵԷԴ/0358/02/08

Նախագահող դատավոր` Կ. Հակոբյան

Դատավորներ` Տ. Սահակյան

Տ. Նազարյան

 

ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

 

Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

 

                   նախագահությամբ             Ա. Մկրտումյանի

                   մասնակցությամբ դատավորներ  Ս. Սարգսյանի

                                              Վ. Աբելյանի

                                              Ե. Խունդկարյանի

                                              Դ. Ավետիսյանի

                                              Հ. Ղուկասյանի

                                              Ս. Օհանյանի

 

2008 թվականի նոյեմբերի 28-ին

քննարկելով Ռաֆայել Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի 27.06.2008 թվականի որոշման դեմ` ըստ հայցի Բորիս Հովհաննիսյանի ընդդեմ Ռաֆայել Հովհաննիսյանի և Կենտրոն նոտարական տարածքի նոտար Նարինե Սարգսյանի` ըստ կտակի ժառանգության իրավունքի վկայագիրն անվավեր ճանաչելու և փաստացի տիրապետման ու կառավարման ուժով ժառանգությունն ընդունած ժառանգ և սեփականատեր ճանաչելու պահանջների մասին,

 

ՊԱՐԶԵՑ

 

1. Գործով կայացված դատական ակտի էությունը.

Դիմելով դատարան` Բորիս Հովհաննիսյանը պահանջել է անվավեր ճանաչել Ռաֆայել Հովհաննիսյանի անվամբ տրված ըստ կտակի ժառանգության իրավունքի վկայագիրը և փաստացի տիրապետման ու կառավարման ուժով իրեն ճանաչել ժառանգությունն ընդունած ժառանգ և սեփականատեր:

Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 11.04.2008 թվականի վճռով հայցը բավարարվել է:

Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) 27.06.2008 թվականի որոշմամբ Դատարանի 11.04.2008 թվականի վճիռը թողնվել է անփոփոխ:

Սույն գործով վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել Ռաֆայել Հովհաննիսյանը:

Վճռաբեկ բողոքի պատասխան է ներկայացրել Բորիս Հովհաննիսյանը:

 

2. Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Սույն վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

i

Վերաքննիչ դատարանը խախտել է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1226-րդ, 1227-րդ հոդվածները, ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 53-րդ հոդվածի առաջին մասը:

Բողոք բերած անձը նշված պնդումը պատճառաբանում է հետևյալ փաստարկներով.

Վերաքննիչ դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ կտակի մասին Ռաֆայել Հովհաննիսյանն իմացել է միայն 2006 թվականի հունվարին, որպիսի հանգամանքը հիմնավորվել է հարևանների հայտարարությամբ:

Մինչդեռ, միայն հայցվորի բանավոր բացատրությունների հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ կտակի մասին բոլորը, այդ թվում` Ռաֆայել Հովհաննիսյանն իմացել են դեռևս 2000 թվականից` անմիջապես Արեքնազ Հովհաննիսյանի մահից հետո, որպիսի պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը եզրահանգել է, որ Ռաֆայել Հովհաննիսյանը բաց է թողել ժառանգությունն ընդունելու համար ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքով սահմանված ժամկետը:

Վերաքննիչ դատարանը չի կատարել գործում առկա բոլոր ապացույցների, այդ թվում` հարևաններ Էլզա Սառաջյանի, Սվետա Ամյանի և Հասմիկ Ավետիսյանի հայտարարության, օբյեկտիվ հետազոտություն և գնահատում, ինչի արդյունքում հանգել է սխալ հետևության:

Վերոգրյալի հիման վրա` բողոք բերած անձը պահանջել է բեկանել Վերաքննիչ դատարանի 27.06.2008 թվականի որոշումը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան նոր քննության:

 

2.1 Վճռաբեկ բողոքի պատասխանի հիմքերը և հիմնավորումները.

Վերաքննիչ դատարանը, կատարելով գործում առկա բոլոր ապացույցների լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և գնահատում, հանգել է ճիշտ հետևության, քանի որ գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Ռաֆայել Հովհաննիսյանն իմացել է կտակի մասին ավելի վաղ, մինչդեռ կտակի հիման վրա իրավունքների գրանցման համար դիմել է միայն 2006 թվականին:

 

3. Վճռաբեկ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեն հետևյալ փաստերը`

Վեճի առարկա հասցեի հարևաններ Էլզա Սառաջյանի, Սվետա Ամյանի և Հասմիկ Ավետիսյանի հայտարարության համաձայն` Ռաֆայել Հովհաննիսյանին կտակի մասին հայտնի է դարձել 2006 թվականի հունվարին:

 

4. Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Քննելով վճռաբեկ բողոքը նշված հիմքի սահմաններում` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է հետևյալ պատճառաբանությամբ.

Վճռաբեկ դատարանն իր որոշումներում անդրադարձել է դատական ակտերի իրավական հիմնավորվածության հարցին:

Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ յուրաքանչյուր դեպքում դատարանը պարտավոր է տալ որոշման իրավական հիմնավորումը:

Որոշման իրավական հիմնավորումը կայանում է հաստատված փաստերի և իրավահարաբերությունների նկատմամբ իրավունքի համապատասխան նորմի կամ նորմերի ընտրության և կիրառման մեջ, այն նորմի (նորմերի), որի հիման վրա դատարանը եզրակացություն է անում վիճելի իրավահարաբերության առկայության կամ բացակայության մասին:

Որոշման մեջ ոչ միայն պետք է ցույց տալ նորմատիվ ակտի այս կամ այն հոդվածը, որում ամրագրված է կիրառման ենթակա նորմը, այլ պետք է պատճառաբանվի, թե հատկապես ինչու պետք է կիրառվի հենց այդ նորմը:

i

ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 220-րդ հոդվածից հետևում է, որ դատարանը պետք է նշի ոչ միայն այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնվել է որոշում կայացնելիս, այլև պետք է պատճառաբանի, թե ինչու է կողմի ներկայացրած այս կամ այն ապացույցը մերժվում: Միայն նման հիմնավորումը կարող է վկայել գործի բազմակողմանի հետազոտության մասին (տես Անժելա Ղազարյանը, Արփիկ և Արմինե Գասպարյաններն ընդդեմ Շուշանիկ Սարգսյանի, Ոսկեհատ, Նունե, Հրանուշ Գասպարյանների` ժառանգական գույքը ժառանգների միջև բաժանելու պահանջի մասին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.12.2007 թվականի որոշում, քաղաքացիական գործ թիվ 3-1843 (ՎԴ)):

Մինչդեռ, սույն քաղաքացիական գործով Վերաքննիչ դատարանը միայն հայցվորի բանավոր բացատրությունների հիման վրա հաստատված համարելով, որ Ռաֆայել Հովհաննիսյանը կտակի մասին իմացել է դեռևս 2000 թվականին, հետևաբար բաց է թողել ժառանգությունն ընդունելու համար ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1227-րդ հոդվածով սահմանված 6-ամսյա ժամկետը, պատշաճ գնահատման առարկա չի դարձրել վիճելի հասցեի հարևաններ Էլզա Սառաջյանի, Սվետա Ամյանի և Հասմիկ Ավետիսյանի հայտարարությունը:

Մասնավորապես, նշված հայտարարության համաձայն` Ռաֆայել Հովհաննիսյանին կտակի մասին հայտնի է դարձել 2006 թվականի հունվարին, ինչից հետո էլ վերջինս իրականացրել է անհրաժեշտ գործողություններ կտակի հիման վրա ժառանգությունն ընդունելու համար:

Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից չի կատարվել գործում առկա բոլոր ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և գնահատում:

Այսպիսով, վճռաբեկ բողոքի հիմքի առկայությունը բավարար է, ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 228-րդ հոդվածի համաձայն, Վերաքննիչ դատարանի որոշումը բեկանելու համար:

Միաժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ կողմերը միմյանց ներկայացրեցին գրավոր հաշտության համաձայնության տարբերակներ, սակայն հաշտության համաձայնություն չկայացավ:

i

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 240-240.2-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը

 

ՈՐՈՇԵՑ

 

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Բեկանել Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի 27.06.2008 թվականի որոշումը և գործն ուղարկել Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան` նոր քննության:

2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

 

Նախագահող`  Ա. Մկրտումյան

Դատավորներ` Ս. Սարգսյան

Վ. Աբելյան

Ե. Խունդկարյան

Դ. Ավետիսյան

Հ. Ղուկասյան

Ս. Օհանյան

 

 

pin
Վճռաբեկ դատարան
28.11.2008
N ԵԷԴ/0358/02/08
Որոշում