Սեղմել Esc փակելու համար:
ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԿԱՊԵՐԻ ՄԱՍԻՆ ՎԻԵՆՆԱՅԻ Կ...
Քարտային տվյալներ

Տեսակ
Գործում է
Ընդունման ամսաթիվ
Համար

ՈՒժի մեջ մտնելու ամսաթիվ
ՈՒժը կորցնելու ամսաթիվ
Ընդունման վայր
Սկզբնաղբյուր

Ժամանակագրական տարբերակ Փոփոխություն կատարող ակտ

Որոնում:
Բովանդակություն

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԿԱՊԵՐԻ ՄԱՍԻՆ ՎԻԵՆՆԱՅԻ ԿՈՆՎԵՆՑԻԱՅԻՆ ՄԻԱՆԱԼՈՒ ՄԱՍԻՆ /47-79 ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ/

 

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԿԱՊԵՐԻ ՄԱՍԻՆ ՎԻԵՆՆԱՅԻ ԿՈՆՎԵՆՑԻԱՅԻՆ
ՄԻԱՆԱԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

/2-րդ մաս/

 

ՀՈԴՎԱԾ 47

 

ԱՇԽԱՏԱՆՔԻ ՀԱՄԱՐ ԹՈՒՅԼՏՎՈՒԹՅՈՒՆ ՍՏԱՆԱԼՈՒՑ ԱԶԱՏՎԵԼԸ

 

i

1. Հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողները այն բանում, ինչ վերաբերվում է հավատարմագրող պետության համար աշխատանք կատարելուն, ազատվում են աշխատանքի համար թույլտվություն ստանալու հետ կապված ամեն տեսակի պարտականություններից, որոնք սահմանված են օտարերկրացիներին աշխատանքի վարձելու մասին նստավայր պետության օրենքներով և կանոններով:

2. Հյուպատոսական պաշտոնատար անձանց և հյուպատոսական ծառայողների մասնավոր տնային աշխատողները, եթե նրանք նստավայր պետությունում եկամուտ ստանալու նպատակով չեն զբաղվում մեկ այլ մասնավոր գործունեությամբ, ապա ազատվում են այն պարտականություններից, որոնց մասին ասվում է սույն հոդվածի 1-ին կետում:

 

ՀՈԴՎԱԾ 48

 

i

ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ԱՊԱՀՈՎՈՒԹՅԱՆԸ ՎԵՐԱԲԵՐՈՂ ԲԱՑԱՌՈՒՄԸ

 

1. Բացառությամբ սույն հոդվածի 3-րդ կետում նախատեսված դեպքերի, սոցիալական ապահովության մասին նստավայր պետության մեջ գործող որոշումները չեն տարածվում հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողների և նրանց ընտանիքների այն անդամների վրա, որոնք բնակվում են նրանց հետ, այն բանում, ինչ վերաբերում է հավատարմագրող պետության համար կատարվող աշխատանքին:

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետում նախատեսվող բացառումը տարածվում է նաև մասնավոր տնային աշխատողների վրա, որոնք բացառապես գտնվում են հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողների մոտ ծառայության մեջ, պայմանով`

ա) որ նրանք չեն հանդիսանում նստավայր պետության քաղաքացիներ և այնտեղ մշտապես չեն բնակվում, և

բ) որ նրանց վրա տարածվում են սոցիալական ապահովության մասին հավատարմագրող պետությունում կամ երրորդ պետությունում գործող որոշումները:

3. Հյուպատոսական հիմնարկի այն աշխատողները, որոնք վարձում են անձանց, որոնց վրա չեն տարածվում սույն հոդվածի 2-րդ կետում նախատեսված բացառումները, պետք է կատարեն սոցիալական ապահովության մասին նստավայր պետությունում գործող որոշումներով վարձակալների վրա դրված պարտականությունները:

4. Սույն հոդվածի 1-ին և 2-րդ կետերում նախատեսված բացառումները չեն խոչնդոտում նստավայր պետության մեջ սոցիալական ապահովության համակարգում կամավոր մասնակցությանը, պայմանով, որ այդպիսի մասնակցությունը թույլատրվում է այդ պետության կողմից:

 

ՀՈԴՎԱԾ 49

 

i

ՀԱՐԿԱՅԻՆ ԲԱՑԱՌՈՒՄՆԵՐԸ

 

1. Հյուպատոսական պաշտոնատար անձինք և հյուպատոսական ծառայողները, ինչպես նաև նրանց հետ ապրող նրանց ընտանիքների անդամները ազատվում են անհատական և գույքային, պետական, շրջանային և մունիցիպալ բոլոր հարկերից, գանձումներից և տուրքերից, բացառությամբ`

ա) անուղղակի հարկերի, որոնք սովորաբար մտնում են ապրանքների և սպասարկման արժեքի մեջ.

բ) նստավայր պետության տարածքում գտնվող մասնավոր անշարժ գույքի վրա դրվող գանձումների և հարկերի` 32 հոդվածի դրույթներում նախատեսվող բացառումներով հանդերձ.

գ) ժառանգված գույքի վրա դրվող հարկերի կամ ժառանգելու վրա դրվող տուրքերի, կամ նստավայր պետության կողմից գույքի փոխանցման համար մասհանվող հարկերի` 5 հոդվածի «բ» կետի դրույթներում նախատեսված բացառումներով հանդերձ.

դ) մասնավոր եկամտի վրա դրվող հարկերի և գանձումների, ներառյալ այն կապիտալից մասհանվող եկամուտները, որի աղբյուրը գտնվում է նստավայր պետությունում, և նստավայր պետությունում առևտրային ու ֆինանսական ձեռնարկություններում կապիտալ ներդրումների վրա դրվող հարկերի.

ե) այն հարկերի, որոնք գանձվում են սպասարկման կոնկրետ տեսակների համար.

զ) գրանցման, դատական և քարտարանային տուրքերի, իպոտեկային գանձումների, դրոշմատուրքերի` 32 հոդվածի դրույթներում նախատեսված բացառումներով հանդերձ:

2. Սպասարկող անձնակազմի աշխատողները ազատվում են իրենց աշխատանքի դիմաց ստացվող աշխատավարձի համար հարկերից, գանձումներից և տուրքերից:

3. Այնպիսի անձանց վարձած հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողները, որոնց աշխատավարձը նստավայր պետությունում ազատված չէ եկամտահարկից, կատարում են այդ պետության օրենքներով և կանոններով վարձակալների վրա դրված պարտականությունները այն բանում, ինչ վերաբերում է եկամտահարկի գանձմանը:

 

ՀՈԴՎԱԾ 50

 

i

ԱԶԱՏՈՒՄ ՄԱՔՍԱՅԻՆ ՏՈՒՐՔԵՐԻՑ ԵՎ ՍՏՈՒԳՈՒՄՆԵՐԻՑ

 

1. Նստավայր պետությունը` նրանում ընդունված օրենքներին և կանոններին համապատասխան թույլատրում է ներմուծել և ազատում է բոլոր մաքսային տուրքերից, հարկերից ու դրա հետ կապված գանձումներից, բացառությամբ պահպանման, տեղափոխման և նման կարգի ծառայությունների համար կատարվող գանձումների`

ա) հյուպատոսական հիմնարկի պաշտոնական օգտագործման համար նախատեսված առարկաները,

բ) հյուպատոսական պաշտոնատար անձի կամ նրա ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող անդամների անձնական օգտագործման համար նախատեսված առարկաները, ներառյալ այն առարկաները, որոնք նախատեսված են նրա առտնին օգտագործման համար:

Սպառողական ապրանքների քանակությունը չպետք է գերազանցի համապատասխան անձանց կողմից անմիջական սպառման համար անհրաժեշտից:

2. Հյուպատոսական ծառայողները օգտվում են սույն հոդվածի 1-ին կետում նախատեսված արտոնություններից և ազատումներից այն առարկաների նկատմամբ, որոնք նրանք ներմուծել են սկզբնական տեղավորման ժամանակ:

3. Հյուպատոսական պաշտոնատար անձանց և նրանց ընտանիքների` նրանց հետ միասին ապրող անդամների անձնական ուղեբեռը, որը ուղևորվում է այդ անձանց հետ միասին, ազատվում է զննությունից: Այդ ուղեբեռը կարող է զննության ենթարկվել միայն այն դեպքում, եթե լուրջ հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրանում պարունակվում են այլ կարգի առարկաներ, քան սույն հոդվածի 1-ին կետի «բ» ենթակետում նշվածները, կամ էլ առարկաներ, որոնց ներմուծումը և արտահանումը արգելված են նստավայր պետության օրենքներով և կանոններով կամ էլ առարկաներ, որոնք ենթակա են նրա կարանտինային օրենքների և կանոնների գործողությանը: Այդ զննությունը պետք է տարվի համապատասխան պաշտոնատար անձի կամ նրա ընտանիքի անդամի ներկայությամբ:

 

ՀՈԴՎԱԾ 51

 

i

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿԻ ԱՇԽԱՏՈՂՆԵՐԻ ԵՎ ՆՐԱՆՑ ԸՆՏԱՆԻՔՆԵՐԻ ԱՆԴԱՄՆԵՐԻ ԺԱՌԱՆԳՎԱԾ ՈՒՆԵՑՎԱԾՔԸ

 

Հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի կամ նրա ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող անդամի մահվան դեպքում նստավայր պետությունը`

ա) թույլատրում է մահացածին պատկանած շարժական գույքի արտահանումը, բացառությամբ այն գույքի, որը ձեռք է բերվել նստավայր պետությունում և որի արտահանումը եղել է արգելված նրա մահվան պահին,

բ) չի գանձում ժառանգության ոչ մի պետական, շրջանային կամ մունիցիպալ հարկ այն շարժական գույքից, որը նստավայր պետության տարածքում է մահացած անձի` որպես հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի կամ նրա ընտանիքի անդամի, բացառապես այդ պետությունում գտնվելու կապակցությամբ:

 

ՀՈԴՎԱԾ 52

 

i

ԱԶԱՏՈՒՄ ԱՆՁՆԱԿԱՆ ՊԱՐՏԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՑ ԵՎ ՀԱՐԿՈՒՄԻՑ

 

Նստավայր պետությունը պարտավոր է հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողներին և նրանց ընտանիքների` նրանց հետ միասին ապրող անդամներին ազատել բոլոր աշխատանքային և պետական պարտավորություններից` անկախ դրանց բնույթից, ինչպես նաև զինվորական պարտավորություններից, ինչպիսիք են` բռնագրավումը, ռազմատուգանքը և զինվորներին օթևան տրամադրելը:

 

ՀՈԴՎԱԾ 53

 

i

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԱՐՏՈՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԵՎ ԻՄՈՒՆԻՏԵՏՆԵՐԻ ՍԿԻԶԲԸ ԵՎ ԱՎԱՐՏԸ

 

1. Հյուպատոսական հիմնարկի յուրաքանչյուր աշխատող օգտվում է սույն Կոնվենցիայում նախատեսված արտոնություններից նստավայր պետության տարածք` իր նշանակման վրա ուղևորվելու, մուտք գործելու պահից կամ եթե նա արդեն գտնվում է այդ տարածքում` այն պահից, երբ նա ձեռնամուխ է եղել հյուպատոսական հիմնարկում իր պարտականությունների կատարմանը:

2. Հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող անդամները և նրա մասնավոր տնային աշխատողները օգտվում են սույն Կոնվենցիայում նախատեսված արտոնություններից և իմունիտետներից նրան սույն հոդվածի 1-ին կետի համաձայն արտոնություններ և իմունիտետներ տրամադրելու պահից, կամ էլ այն պահից, երբ նրանք դարձել են նրա ընտանիքի անդամները կամ նրա մասնավոր տնային աշխատողները` կախված այն բանից, թե որն է տեղի ունեցել ավելի ուշ:

3. Երբ հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի ֆունկցիաները դադարում են, ապա նրա արտոնություններն ու իմունիտետները, ինչպես և նրա ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող անդամի կամ նրա մասնավոր տնային աշխատողի արտոնություններն ու իմունիտետները սովորաբար դադարում են այն պահին, երբ տվյալ անձը հեռանում է նստավայր պետությունից կամ էլ դա անելու համար ընդունելը ժամկետը լրանալուց հետո` կախված այն բանից, թե այդ պահերից որը կնախորդի, սակայն մինչև այդ պահը դրանք շարունակում են գոյություն ունենալ անգամ ռազմական կոնֆլիկտի դեպքում: Ինչ վերաբերում է սույն հոդվածի 2-րդ կետում հիշատակված անձանց, դրանց արտոնություններն ու իմունիտետները դադարում են, երբ այդ անձինք դադարում են լինել հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի ընտանիքի անդամներ կամ թողնում են իրենց ծառայությունը նրա մոտ, սակայն հետևյալ վերապահումներով` եթե այդ անձինք մտադիր են ընդունելի ժամկետում հեռանալ նստավայր պետությունից, ապա նրանց արտոնություններն ու իմունիտետները պահպանվում են մինչև մեկնելու պահը:

4. Սակայն հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի կամ հյուպատոսական ծառայողի կողմից իր ֆունկցիաներն իրականացնելիս կատարվող գործողությունների նկատմամբ ենթադրության իմունիտետը շարունակում է գոյություն ունենալ առանց ժամկետի սահմանափակման:

5. Հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի մահվան դեպքում նրա ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող անդամները շարունակում են օգտվել իրենց տրված արտոնություններից և իմունիտետներից մինչև նստավայր պետությունից հեռանալը կամ մինչև հեռանալու համար անհրաժեշտ ընդունելի ժամկետի լրանալը` կախված այն բանից, թե այդ պահերից որը կնախորդի:

 

ՀՈԴՎԱԾ 54

 

ԵՐՐՈՐԴ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՊԱՐՏԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ

 

1. Եթե հյուպատոսական պաշտոնատար անձը իր նշանակման վայրը ուղևորվելիս կամ իր պաշտոնատեղը վերադառնալիս, կամ էլ հավատարմագրող պետություն վերադառնալիս երթևեկում է երրորդ պետության տարածքով կամ գտնվում է իրեն վիզա (եթե այն անհրաժեշտ է ) տված երրորդ պետության տարածքում, այդ երրորդ պետությունը նրան տրամադրում է սույն Կոնվենցիայի այլ հոդվածներով նախատեսված բոլոր այն իմունիտետները, որոնք կարողեն պահանջվել նրա երթևեկությունը կամ վերադարձը ապահովելու համար: Դա տարածվում է նրա ընտանիքի` նրա հետ միասին ապրող և այդպիսի արտոնություններից ու իմունիտետներից օգտվող անդամների վրա, երբ նրանք ուղևորվում են հյուպատոսական պաշտոնատար անձի հետ միասին կամ առանձին` նրան միանալու կամ հավատարմագրող պետություն վերադառնալու նպատակով:

2. Սույն հոդվածի 1-ին կետում նշված պարագաներում երրորդ պետությունները չպետք է խոչնդոտեն իրենց պետության տարածքով հյուպատոսական հիմնարկի այլ աշխատողների և նրանց հետ միասին ապրող նրանց ընտանիքի անդամների երթևեկելուն:

3. Երրորդ պետությունները տրանզիտով պաշտոնական փոստային առաքումների և այլ պաշտոնական հաղորդագրությունների համար, ներառյալ կոդավորված կամ ծածկագիր ուղերձները, պետք է ապահովեն նույնպիսի ազատություն և պաշտպանություն, ինչպիսիք սույն Կոնվենցիային համապատասխան պետք է տրամադրվեն նստավայր պետության կողմից:

Նրանք պետք է հյուպատոսական ցրիչներին, որոնց տրված են վիզաներ (եթե այդպիսիք անհրաժեշտ են ), ինչպես և տրանզիտով ուղևորվող հյուպատոսական վալիզներին տրամադրեն նույնպիսի անձեռնմխելիություն և պաշտպանություն, ինչպիսիք սույն Կոնվենցիային համապատասխան պարտավոր է տրամադրել նստավայր պետությունը:

4. Երրորդ պետությունների` սույն հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերում նախատեսված պարտականությունները տարածվում են նաև այդ կետերում համապատասխանաբար հիշատակված անձանց և այն պաշտոնական հաղորդագրությունների և հյուպատոսական վալիզի վրա, որոնց գտնվելը երրորդ պետության տարածքում պայմանավորված է ֆորս մաժորային հանգամանքներով:

 

ՀՈԴՎԱԾ 55

 

ՆՍՏԱՎԱՅՐ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՔՆԵՐԸ ԵՎ ԿԱՆՈՆՆԵՐԸ ՀԱՐԳԵԼԸ

 

1. Արտոնություններից և իմունիտետներից օգտվող բոլոր անձինք պարտավոր են ոչ ի վնաս իրենց արտոնությունների և իմունիտետների հարգել նստավայր պետության օրենքներն ու կանոնները:

2. Հյուպատոսական շենքերը չպետք է օգտագործվեն հյուպատոսական ֆունկցիաների հետ անհամատեղելի նպատակներով:

3. Սույն հոդվածի 2-րդ կետի դրույթները չեն բացառում գրասենյակների և այլ մարմինների կամ հիմնարկների տեղակայումը շինության այն մասում, ուր գտնվում են հյուպատոսական շենքերը, պայմանով, որ այդպիսի գրասենյակներին հատկացված շենքերը առանձնացված կլինեն հյուպատոսական հիմնարկի կողմից օգտագործվող շենքերից: Այդ դեպքում նշված գրասենյակները չեն հանդիսանում հյուպատոսական շենքերի մաս սույն Կոնվենցիային համաձայն:

 

ՀՈԴՎԱԾ 56

 

ԱՊԱՀՈՎԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՐՐՈՐԴ ԱՆՁԱՆՑ ՊԱՏՃԱՌԱԾ ՎՆԱՍԻՑ

 

Հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողները պետք է պահպանեն նստավայր պետության օրենքներով և կանոններով նախատեսված բոլոր պահանջները` կապված ապահովագրման հետ այն վնասից, որը կարող է պատճառվել երրորդ անձանց ցանկացած ճանապարհային փոխադրամիջոցների, նավի կամ ինքնաթիռի օգտագործման հետևանքով:

 

ՀՈԴՎԱԾ 57

 

i

ՀԱՏՈՒԿ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ ԵԿԱՄՈՒՏՆԵՐ ՍՏԱՆԱԼՈՒ ՆՊԱՏԱԿ

ՀԵՏԱՊՆԴՈՂ ՄԱՍՆԱՎՈՐ ԳՈՐԾՈՒՆԵՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

 

1. Հյուպատոսական հաստիքային պաշտոնատար անձինք նստավայր պետությունում չպետք է զբաղվեն որևէ մասնագիտական կամ առևտրային գործունեությամբ անձնական եկամուտներ ստանալու նպատակով:

2. Սույն գլխում նախատեսված արտոնությունները և իմունիտետները չեն տրվում`

ա) հյուպատոսական այն ծառայողներին կամ սպասարկող անձնակազմի աշխատողներին, որոնք նստավայր պետությունում զբաղվում են մասնավոր գործունեությամբ` եկամուտներ ստանալու նպատակով,

բ) սույն կետի «ա» ենթակետում նշված անձի ընտանիքի անդամներին կամ նրա մասնավոր տնային աշխատողներին,

գ) հյուպատոսական հիմնարկի աշխատողի ընտանիքի այն անդամներին, որոնք նստավայր պետությունում զբաղվում են մասնավոր գործունեությամբ` եկամուտներ ստանալու նպատակով:

 

ԳԼՈՒԽ 3. ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՊԱՏՎԱՎՈՐ ՊԱՇՏՈՆԱՏԱՐ ԱՆՁԱՆՑ ԵՎ ՆՄԱՆ ԱՆՁԱՆՑ ԿՈՂՄԻՑ ԳԼԽԱՎՈՐՎՈՂ ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿՆԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԿԻՐԱՌՎՈՂ ՈՒԺԵՐԸ

 

ՀՈԴՎԱԾ 58

 

ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ ԱՌԱՎԵԼՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ, ԱՐՏՈՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԵՎ ԻՄՈՒՆԻՏԵՏՆԵՐԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

 

1. Սույն Կոնվենցիայի 28, 29, 30, 34,36, 37, 38 և 39 հոդվածները, 54 հոդվածի 3-րդ կետը և 55 հոդվածի 2-րդ և 3-րդ կետերը տարածվում են հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնական անձանց կողմից գլխավորվող հյուպատոսական հիմնարկների վրա: Բացի այդ, հյուպատոսական նման հիմնարկների առավելությունները, արտոնությունները և իմունիտետները կարգավորվում են 59, 60, 61 և 62 հոդվածներով:

2. Կոնվենցիայի 42 և 43 հոդվածները, 44 հոդվածի 3-րդ կետը, 45 և 53 հոդվածները և 55 հոդվածի 1-ին կետը տարածվում են հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձանց վրա: Բացի այդ, հյուպատոսական նման պաշտոնատար անձանց առավելությունները, արտոնությունները և իմունիտետները կարգավորվում են 63, 64, 65, 66 և 67 հոդվածներով:

3. Սույն Կոնվենցիայով նախատեսվող արտոնությունները և իմունիտետները չեն տրվում հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի ընտանիքի անդամներին կամ այն հյուպատոսական ծառայողին, որն աշխատում է հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի կողմից գլխավորող հյուպատոսական հիմնարկում:

4. Հյուպատոսական վալիզների փոխանակումը հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձանց կողմից գլխավորվող և տարբեր պետություններում գտնվող երկու հյուպատոսական հիմնարկների միջև չի թույլատրվի առանց երկու համապատասխան նստավայր պետությունների համաձայնության:

 

ՀՈԴՎԱԾ 59

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՇԵՆՔԵՐԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

 

Նստավայր պետությունը պարտավոր է ձեռնարկել բոլոր անհրաժեշտ միջոցները հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի կողմից գլխավորվող հյուպատոսական հիմնարկի հյուպատոսական շենքերը ամեն կարգի ներխուժումից կամ վնաս պատճառելուց պաշտպանելու և հյուպատոսական հիմնարկի անդորրի խանգարման կամ նրա արժանապատվության վիրավորման ամեն մի փորձ կանխարգելելու համար:

 

ՀՈԴՎԱԾ 60

 

i

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՇԵՆՔԵՐԻ ԱԶԱՏՈՒՄԸ ՀԱՐԿԵՐԻՑ

 

1. Հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի կողմից գլխավորվող հյուպատոսական հիմնարկի հյուպատոսական շենքերը, որոնց տերը կամ վարձակալը հավատարմագրող պետությունն է, ազատվում են բոլոր պետական, շրջանային և մունիցիպալ հարկերից, գանձումներից և տուրքերից, բացառությամբ այդպիսինների, որոնք իրենցից ներկայացնում են վճար սպասարկման կոնկրետ տեսակների դիմաց:

2. Ազատումը հարկերից, որի մասին խոսվում է սույն հոդվածի 1-ին կետում, չի տարածվում նման կարգի գանձումների, տուրքերի և հարկերի վրա, եթե նստավայր պետության օրենքների և կանոնների համաձայն դրանք պետք է վճարվեն հավատարմագրող պետության հետ պայմանագիր կնքած անձի կողմից:

 

ՀՈԴՎԱԾ 61

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԱՐԽԻՎԻ ԵՎ ՓԱՍՏԱԹՂԹԵՐԻ ԱՆՁԵՌՆՄԽԵԼԻՈՒԹՅՈՒՆԸ

 

Հյուպատոսական արխիվը և հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի կողմից գլխավորվող հյուպատոսական հիմնարկի փաստաթղթերն անձեռնմխելի են ամեն ժամանակ և անկախ դրանց գտնվելու վայրից` պայմանով, որ դրանք պահվում են առանձին այլ թղթերից և փաստաթղթերից և այդ թվում հյուպատոսական հիմնարկի ղեկավարի և նրա հետ աշխատող ցանկացած անձի մասնավոր նամակագրությունից, ինչպես նաև վերջիններիս մասնագիտությանը կամ զբաղմունքին վերաբերող նյութերից, գրքերից և փաստաթղթերից:

 

ՀՈԴՎԱԾ 62

 

i

ԱԶԱՏՈՒՄԸ ՄԱՔՍԱՅԻՆ ՏՈՒՐՔԵՐԻՑ

 

Նստավայր պետությունը, գործելով նրանում ընդունված օրենքներին և կանոններին համապատասխան, թույլատրում է ներմուծել և ազատում է բոլոր մաքսային տուրքերի, հարկերի և դրա հետ կապված գանձումների վճարումից, բացառությամբ պահման, տեղափոխման և նման կարգի ծառայությունների դիմաց գանձումների, հետևյալ առարկաները, պայմանով, որ դրանք նախատեսված են հյուպատոսական հիմնարկի պաշտոնական օգտագործման համար` պետական զինանշաններ, դրոշներ, ցուցանակներ, կնիքներ և դրոշմակնիքներ, գրքեր, պաշտոնական տպագիր նյութեր, գրասենյակային կահույք, գրասենյակային սարքավորում և այլ նման առարկաներ, որոնք հյուպատոսական հիմնարկը ստանում է հավատարմագրող պետությունից կամ վերջինիս պահանջով:

 

ՀՈԴՎԱԾ 63

 

i

Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն  Գ Ո Ր Ծ Ե Ր

 

Եթե հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձի դեմ քրեական գործ է հարուցվում, այդ անձը պետք է ներկայանա իրավասու մարմիններ: Այնուամենայնիվ, գործի վարույթի ընթացքում նրա նկատմամբ պետք է հարգանք ցուցաբերվի, նկատի առնելով նրա պաշտոնական դիրքը, և, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նա կալանավորված կամ ձերբակալված է, պետք է հնարավորին չափ քիչ խոչնդոտներ հարուցվեն նրա կողմից հյուպատոսական ֆունկցիաները կատարելու նկատմամբ: Երբ անհրաժեշտություն է առաջանում կալանքի ենթարկել հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձին, դատական գործը նրա դեմ պետք է սկսվի հնարավորին չափ կարճ ժամկետում:

 

ՀՈԴՎԱԾ 64

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՊԱՏՎԱՎՈՐ ՊԱՇՏՈՆԱՏԱՐ ԱՆՁԱՆՑ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

 

Նստավայր պետությունը պարտավոր է հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձին տրամադրել այնպիսի պաշտպանություն, որը կարող է պահանջվել նրա գրաված պաշտոնական դիրքի ուշադրությունը:

 

ՀՈԴՎԱԾ 65

 

i

ԱԶԱՏՈՒՄ ՕՏԱՐԵՐԿՐԱՑԻՆԵՐԻ ԳՐԱՆՑՈՒՄԻՑ ԵՎ ԲՆԱԿՈՒԹՅԱՆ ԹՈՒՅԼՏՎՈՒԹՅՈՒՆ ՍՏԱՆԱԼՈՒՑ

 

Հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձինք, բացի նրանցից, ովքեր նստավայր պետությունում զբաղվում են ցանկացած մասնագիտական կամ առևտրային գործունեությամբ` անձնական եկամուտներ ստանալու նպատակով, ազատվում են բոլոր այն պարտականություններից, որոնք պարտավորեցվում են նստավայր պետության օրենքներով և կանոններով` օտարերկրացիների գրանցման և բնակության թույլտվություն ստանալու առնչությամբ:

 

ՀՈԴՎԱԾ 66

 

i

Հ Ա Ր Կ Ե Ր Ի  Վ Ե Ր Ա Ց Ո Ւ Մ Ը

 

Հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձը ազատվում է բոլոր հարկերից, գանձումներից և տուրքերից, այն վարձատրությունից և աշխատավարձից, որոնք նա հավատարմագրող պետությունից ստանում է հյուպատոսական գործառնությունները կատարելու համար:

 

ՀՈԴՎԱԾ 67

 

i

ԱՆՁՆԱԿԱՆ ՊԱՐՏԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՑ ԵՎ ՀԱՐԿՈՒՄԻՑ ԱԶԱՏԵԼԸ

 

Նստավայր պետությունը հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձանց պետք է ազատի բոլոր աշխատանքային և պետական պարտավորություններից` անկախ դրանց բնույթից, ինչպես նաև զինվորական պարտավորություններից, ինչպեսիք են բռնագրավումը, ռազմատուգանքը և զինվորական օթևան տրամադրելը:

 

ՀՈԴՎԱԾ 68

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՊԱՏՎԱՎՈՐ ՊԱՇՏՈՆԱՏԱՐ

ԱՆՁԱՆՑ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏԻ ՖԱԿՈՒԼՏԱՏԻՎ ԲՆՈՒՅԹԸ

 

Յուրաքանչյուր պետություն ազատ է վճռել, թե նա արդյոք կնշանակի կամ կընդունի հյուպատոսական պատվավոր պաշտոնատար անձանց:

 

ԳԼՈՒԽ 4. ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ

 

ՀՈԴՎԱԾ 69

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՀԻՄՆԱՐԿՆԵՐԻ ՂԵԿԱՎԱՐՆԵՐ

ՉՀԱՆԴԻՍԱՑՈՂ ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ԳՈՐԾԱԿԱԼՆԵՐԸ

 

1. Յուրաքանչյուր պետություն ազատ է վճռել, թե նա արդյոք կհիմնի կամ կթույլատրի հիմնել հյուպատոսական գործակալություններ, որոնք գլխավորում են հավատարմագրող պետության կողմից հյուպատոսական հիմնարկների ղեկավար չնշանակված հյուպատոսական գործակալները:

2. Այն պայմանները, որոնցում սույն հոդվածի 1-ին կետում հիշատակված հյուպատոսական գործակալությունները կարող են կատարել իրենց ֆունկցիաները, ինչպես նաև այն արտոնությունները և իմունիտետները, որոնցից կարող են օգտվել դրանք գլխավորող հյուպատոսական գործակալները, սահմանվում են հավատարմագրող պետության և նստավայր պետության միջև եղած պայմանավորվածության համաձայն:

 

ՀՈԴՎԱԾ 70

 

ՀՅՈՒՊԱՏՈՍԱԿԱՆ ՖՈՒՆԿՑԻԱՆԵՐԻ ԿԱՏԱՐՈՒՄԸ ԴԻՎԱՆԱԳԻՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿՈՂՄԻՑ

 

1. Սույն Կոնվենցիայի դրույթները կիրառվում են նաև այն չափով, որ չափով դա բխում է համատեքստից, հյուպատոսական ֆունկցիաները դիվանագիտական ներկայացուցչության կողմից կատարելու դեպքում:

2. Դիվանագիտական ներկայացուցչության այն աշխատակիցների ազգանունները, որոնք նշանակված են հյուպատոսական բաժնում կամ, որոնց մի այլ կերպով հանձնարարված է ներկայացուցչության հյուպատոսական ֆունկցիաների կատարումը, հայտնվում են նստավայր պետության արտաքին գործերի նախարարության կողմից նշված մարմնին:

3. Հյուպատոսական ֆունկցիաները կատարելիս դիվանագիտական ներկայացուցչությունը կարող է դիմել`

ա) հյուպատոսական օկրուգի տեղական իշխանություններին,

բ) նստավայր պետության կենտրոնական իշխանություններին, եթե դա թույլ են տալիս նստավայր պետության օրենքները, կանոնները և սովորույթները կամ համապատասխան միջազգային համաձայնագրերը:

4. Դիվանագիտական ներկայացուցչության այն աշխատակիցների արտոնությունները և իմունիտետները, որոնց մասին ասվում է սույն հոդվածի 2-րդ կետում, շարունակում են կարգավորվել միջազգային իրավունքի` դիվանագիտական հարաբերություններին վերաբերող նորմերով:

 

ՀՈԴՎԱԾ 71

 

ՆՍՏԱՎԱՅՐ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆԵՐԸ ԵՎ ՆՐԱՆՈՒՄ ՄՇՏԱՊԵՍ ԲՆԱԿՎՈՂ ԱՆՁԻՆՔ

 

1. Եթե այն հյուպատոսական պաշտոնատար անձինք, որոնք նստավայր պետության քաղաքացի են կամ մշտապես բնակվում են այնտեղ, նստավայր պետությունը չի տրամադրում որևէ լրացուցիչ առավելություններ, արտոնություններ և իմունիտետներ, նրանք օգտվում են միայն ենթակայության իմունիտետից և անձնական անձեռնմխելիությունից` իրենց ֆունկցիաների կատարման ընթացքում իրականացվող պաշտոնական գործողությունների առումով, և 44 հոդվածի 4-րդ կետում նախատեսված արտոնությունից: Այդ պաշտոնատար անձանց նկատմամբ նստավայր պետությունը պարտավոր է նաև պահպանել 42 հոդվածում շարադրված պայմանները: Եթե այդպիսի հյուպատոսական պաշտոնատար անձի դեմ քրեական գործ է հարուցվում, ապա դատաքննությունը բացառությամբ այն դեպքերի, երբ այդ անձը կալանավորված կամ ձերբակալված է, պետք է անցկացվի այնպես, որպեսզի որքան կարելի է քիչ խոչնդոտվի հյուպատոսական ֆունկցիաների կատարումը:

2. Հյուպատոսական հիմնարկի մյուս աշխատողները, որոնք նստավայր պետության քաղաքացի են կամ մշտապես բնակվում են այնտեղ, և նրանց ընտանիքի անդամները, ինչպես նաև հյուպատոսական այն պաշտոնատար անձանց ընտանիքի անդամները, որոնց մասին ասվում է սույն հոդվածի 1-ին կետում, օգտվում են առավելություններից, արտոնություններից և իմունիտետներից միայն այն չափով, որչափով դրանք տրամադրված են նրանց նստավայր պետության կողմից: Սակայն նստավայր պետությունը, պետք է այդ անձանց նկատմամբ իր իրավազորությունը իրագործի այնպես, որպեսզի անտեղի խոչնդոտներ չստեղծի հյուպատոսական հիմնարկի ֆունկցիաների կատարման նկատմամբ:

 

ՀՈԴՎԱԾ 72

 

ԽՏՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ԹՈՒՅԼ ՉՏԱԼԸ

 

1. Սույն Կոնվենցիայի դրույթները կիրառելիս նստավայր պետությունը չպետք է խտրականություն ցուցաբերի տարբեր պետությունների նկատմամբ:

2. Սակայն չի համարվում, որ առկա է խտրականություն.

ա) եթե նստավայր պետությունը կիրառում է սույն կոնվենցիայի դրույթներից որևէ մեկը սահմանափակիչ կերպով` նկատի ունենալով հավատարմագրող պետությունում իր հյուպատոսական հիմնարկների նկատմամբ այդ դրույթի սահմանափակիչ կիրառումը.

բ) եթե, ըստ սովորույթի կամ համաձայնագրի, պետությունները միմյանց տրամադրում են ավելի բարենպաստ ռեժիմ, քան այն ռեժիմը, որ պահանջվում է սույն Կոնվենցիայի դրույթներով:

 

ՀՈԴՎԱԾ 73

 

ՍՈՒՅՆ ԿՈՆՎԵՆՑԻԱՅԻ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

ԱՅԼ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀԱՄԱՁԱՅՆԱԳՐԵՐԻ ՀԵՏ

 

1. Սույն Կոնվենցիայի դրույթները չեն ներազդում այլ միջազգային համաձայնագրերի վրա, որոնք գործում են դրանց մասնակցող պետությունների միջև:

2. Սույն Կոնվենցիայի դրույթներից ոչ մեկը չի խոչընդոտում պետություններին կնքելու նրա դրույթները հաստատող, լրացնող, տարածող կամ ընդլայնող միջազգային համաձայնագրեր:

 

ԳԼՈՒԽ 5. ԵԶՐԱՓԱԿԻՉ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ

 

ՀՈԴՎԱԾ 74

 

Ս Տ Ո Ր Ա Գ Ր Ո Ւ Մ

 

Սույն Կոնվենցիան բաց է Միավորված ազգերի կազմակերպության բոլոր անդամ պետությունների կամ մասնագիտացված հիմնարկների կամ էլ Միջազգային դատարանի կարգավիճակի մասնակիցներ հանդիսացող պետությունների, ինչպես նաև Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի կողմից Կոնվենցիային մասնակցելու հրավիրված ցանկացած ուրիշ պետության կողմից ստորագրման համար մինչև 1963 թվականի հոկտեմբերի 31-ը` Ավստրիայի Հանրապետության արտաքին գործերի դաշնակցային նախարարությունում, իսկ այնուհետև, մինչև 1964 թվականի մարտի 31-ը` Միավորված ազգերի կազմակերպության կենտրոնական հիմնարկներում, Նու Յորքում:

ՀՈԴՎԱԾ 75

 

Վ Ա Վ Ե Ր Ա Ց Ո Ւ Մ

 

Սույն Կոնվենցիան ենթակա է վավերացման: Վավերագիրը ի պահ են հանձնվում Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարին:

 

ՀՈԴՎԱԾ 76

 

Մ Ի Ա Ց Ո Ւ Մ

 

Սույն Կոնվենցիան բաց է 74 հոդվածում թվարկված չորս կատեգորիաներից որևէ մեկին պատկանող ցանկացած պետության միանալու համար: Միանալու մասին ակտերը ի պահ են հանձնվում Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարին:

 

ՀՈԴՎԱԾ 77

 

Ո Ւ Ժ Ի  Մ Ե Ջ Մ Տ Ն Ե Լ Ը

 

1. Սույն Կոնվենցիան ունի մեջ կմտնի քսաներկուերորդ վավերագիրը կամ միանալու մասին ակտը Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարին ի պահ հանձնելուց հետո երեսուներորդ օրը:

2. Յուրաքանչյուր այն պետության նկատմամբ, որ կվավերացնի Կոնվենցիան կամ կմիանա նրան քսաներկուերորդ վավերագիրը կամ միանալու մասին ակտը ի պահ հանձնելուց հետո, Կոնվենցիան ուժի մեջ կմտնի այդ պետության կողմից իր վավերագիրը կամ միանալու մասին ակտը ի պահ հանձնելուց հետո երեսուներորդ օրը:

 

ՀՈԴՎԱԾ 78

 

ԳԼԽԱՎՈՐ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐԻ ԿՈՂՄԻՑ ՈՒՂՂՎՈՂ ԾԱՆՈՒՑԱԳՐԵՐԸ

 

Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարը տեղեկացնում է 74 հոդվածում թվարկված չորս կատեգորիաներից որևէ մեկին պատկանող պետություններին`

ա) սույն Կոնվենցիան` 74, 75 և 76 հոդվածներին համապատասխան, ստորագրելու և վավերագրերը կամ միանալու մասին ակտերը ի պահ հանձնելու մասին.

բ) սույն Կոնվենցիան` 77 հոդվածին համապատասխան, ունի մեջ մտնելու ամսաթվի մասին:

 

ՀՈԴՎԱԾ 79

 

Ն Ո Ւ Յ Ն Ա Կ Ա Ն  Տ Ե Ք Ս Տ Ե Ր

 

Սույն Կոնվենցիայի բնագիրը, որի անգլերեն, իսպաներեն, չինարեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն տեքստերը հավասարապես նույնական են, ի պահ կհանձնվի Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր քարտուղարին, որը կուղղի նրա վավերացված պատճենները 74 հոդվածում թվարկված չորս կատեգորիաներից որևէ մեկին պատկանող բոլոր պետություններին:

Ի հավաստումն որի ներքոստորագրյալները, պատշաճ կերպով լիազորված իրենց կառավարությունների կողմից, ստորագրեցին սույն Կոնվենցիան:

Կատարված է Վիեննայում հազար ինն հարյուր վաթսուներեք թվականի ապրիլի քսանչորսին:

 

 

pin
ՀՀ Գերագույն խորհուրդ
06.10.1992
N ՀՆ-0700-I
Որոշում