Սեղմել Esc փակելու համար:
ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐ...
Քարտային տվյալներ

Տեսակ
Գործում է
Ընդունող մարմին
Ընդունման ամսաթիվ
Համար

ՈՒժի մեջ մտնելու ամսաթիվ
ՈՒժը կորցնելու ամսաթիվ
Ընդունման վայր
Սկզբնաղբյուր

Ժամանակագրական տարբերակ Փոփոխություն կատարող ակտ

Որոնում:
Բովանդակություն

Հղում իրավական ակտի ընտրված դրույթին X
irtek_logo

ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔԻ 212-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ 1-ԻՆ ԿԵՏԻ 2-ՐԴ, 3-ՐԴ ԵՎ 4 ...

 

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

 

    Հայաստանի Հանրապետության               Քաղաքացիական գործ թիվ 3-1389(ՎԴ)

    քաղաքացիական վերաքննիչ                                          2007 թ.

դատարանի որոշում

Նախագահող դատավոր` Վ. ԱՎԱՆԵՍՅԱՆ

դատավորներ` Գ. ՄԱՏԻՆՅԱՆ

Դ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

 

ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

 

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

 

                   նախագահությամբ             Հ. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ

                   մասնակցությամբ դատավորներ  Ա. ՄԿՐՏՈՒՄՅԱՆԻ

                                              Ս. ԳՅՈՒՐՋՅԱՆԻ

                                              Վ. ԱԲԵԼՅԱՆԻ

                                              Է. ՀԱՅՐԻՅԱՆԻ

                                              

2007 թվականի օգոստոսի 1-ին

դռնբաց դատական նիստում, քննելով Մեսրոպ Գալոյանի բողոքը ՀՀ քաղաքացիական վերաքննիչ դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 08.07.2007 թվականի «Վերաքննիչ բողոքը վերադարձնելու մասին» որոշման դեմ ըստ Մեսրոպ Գալոյանի հայցի ընդդեմ Հայաստանի Հանրապետության` վնասը հատուցելու պահանջի մասին,

 

ՊԱՐԶԵՑ

 

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Դիմելով Դատարան` Մեսրոպ Գալոյանը պահանջել է Հայաստանի Հանրապետությունից որպես վնասի հատուցում բռնագանձել 1.580.000 ՀՀ դրամ:

Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.04.2007 վճռով հայցը մերժվել է, որի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Մեսրոպ Գալոյանը:

Դատարանի 08.07.2007 թվականի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է:

Սույն գործով վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել Մեսրոպ Գալոյանը:

 

2. Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Սույն վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորմամբ.

Դատարանի կողմից վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 212-րդ հոդվածի 1-ին կետի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ ենթակետերի հիմքերով, պատճառաբանությամբ, որ վերաքննիչ բողոքին կցված չեն գործին մասնակցող անձանց դրա պատճեն ուղարկելու ապացույցները, վերաքննիչ բողոքին կցված չէ սահմանված կարգով և չափով պետական տուրքի վճարումը հավաստող փաստաթղթեր, վերաքննիչ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո:

Բողոք բերած անձը պահանջել է վերացնել Դատարանի 08.07.2007 թվականի «Վերաքննիչ բողոքը վերադարձնելու մասին» որոշումը:

 

3. Վճռաբեկ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեն հետևյալ փաստերը`

1) Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.04.2007 վճռով Մեսրոպ Գալոյանի հայցը մերժվել է:

2) Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.04.2007 վճիռը Մեսրոպ Գալոյանին առձեռն հանձնվել է 03.05.2007 թվականին:

3) 18.05.2007 թվականին Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ թիվ 1932 համարի տակ մուտքագրվել է վերաքննիչ բողոք 20.04.2007 թվականի վճռի դեմ:

4) 18.05.2007 թվականի թիվ 869 գրանցման անդորրագրի համաձայն` վերաքննիչ բողոքի օրինակը փոստային ծառայության միջոցով ուղարկվել է ՀՀ քաղաքացիական վերաքննիչ դատարան:

5) 18.05.2007 թվականի թիվ 870 գրանցման անդորրագրի համաձայն` վերաքննիչ բողոքի օրինակը փոստային ծառայության միջոցով ուղարկվել է գործով պատասխանող ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարություն:

 

4. Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.

Քննելով վճռաբեկ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքը հիմնավոր է հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 212-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերի համաձայն` վերաքննիչ բողոքը վերադարձվում է,

եթե վերաքննիչ բողոքին կցված չեն գործին մասնակցող անձանց` դրանց պատճեններն ուղարկելու ապացույցները,

վերաքննիչ բողոքին կցված չէ սահմանված կարգով և չափով պետական տուրքի վճարումը հավաստող փաստաթղթերը, իսկ այն դեպքերում, երբ օրենքով նախատեսված է պետական տուրքի վճարումը հետաձգելու կամ տարաժամկետելու կամ դրա չափը նվազեցնելու հնարավորություն, բացակայում է դրա վերաբերյալ միջնորդությունը,

վերաքննիչ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո և միջնորդություն չի պարունակում բաց թողած ժամկետը վերականգնելու մասին:

Գործի փաստաթղթերով հիմնավորված է, որ Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.04.2007 վճիռը Մեսրոպ Գալոյանին առձեռն հանձնվել է 03.05.2007 թվականին, որի դեմ 18.05.2007 թվականին Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ` թիվ 1932 համարի տակ մուտքագրվել է Մեսրոպ Գալոյանի վերաքննիչ բողոքը:

Նույն օրվա` 18.05.2007 թվականի թիվ 869 և թիվ 870 գրանցման անդորրագրերով հաստատված է վերաքննիչ բողոքի օրինակները փոստային ծառայության միջոցով ՀՀ քաղաքացիական վերաքննիչ դատարան և գործով պատասխանող ՀՀ ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարարությանն ուղարկված լինելու հանգամանքը, որպիսի պահանջը բխում է ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 208-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 210-րդ հոդվածի պահանջներից: Այսինքն` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքի օրինակը փոստային ծառայությանը հանձնելու պահից այն համարվում է պատշաճ ձևով ուղարկված, ուստի Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է օրենսդրությամբ սահմանված ժամկետում:

Սույն գործի փաստերի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ յուրաքանչյուր դեպքում անձն ունի դատական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների իրավունք: ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ հոդվածում ամրագրված է, որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների դատական, ինչպես նաև պետական այլ մարմինների առջև իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների իրավունք: Հետևաբար, Դատարանի նման մոտեցումը չի բխում անձի` սահմանադրական իրավունքների արդյունավետ իրականացման սկզբունքից:

Թերևս նման մոտեցում է որդեգրել նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, որի վճիռներում բազմիցս նշվել է, որ պետությունները պետք է ապահովեն անձանց` դատական պաշտպանության տարրը հանդիսացող, դատական մատչելիության իրավունքը, որպիսի իրավունքի խախտումը հակասում է Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջներին:

Անձի իրավունքների առավել արդյունավետ պաշտպանության անհրաժեշտությունից ելնելով` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դիմումատուի բողոքում նշված հիմքի առկայությունը բավարար է «Վերաքննիչ բողոքը վերադարձնելու մասին» 08.07.2007 թվականի որոշումը վերացնելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 236-239-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը

 

ՈՐՈՇԵՑ

 

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Վերացնել ՀՀ քաղաքացիական վերաքննիչ դատարանի 08.07.2007 թվականի «Վերաքննիչ բողոքը վերադարձնելու մասին» որոշումը:

2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման:

 

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ`  Հ. ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա. ՄԿՐՏՈՒՄՅԱՆ Ս. ԳՅՈՒՐՋՅԱՆ Վ. ԱԲԵԼՅԱՆ Է. ՀԱՅՐԻՅԱՆ

 

 

pin
Վճռաբեկ դատարան
01.08.2007
N 3-1389(ՎԴ)
Որոշում