Սեղմել Esc փակելու համար:
ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔԻ 317-ՐԴ ՀՈԴՎ...
Քարտային տվյալներ

Տեսակ
Գործում է
Ընդունող մարմին
Ընդունման ամսաթիվ
Համար

ՈՒժի մեջ մտնելու ամսաթիվ
ՈՒժը կորցնելու ամսաթիվ
Ընդունման վայր
Սկզբնաղբյուր

Ժամանակագրական տարբերակ Փոփոխություն կատարող ակտ

Որոնում:
Բովանդակություն

Հղում իրավական ակտի ընտրված դրույթին X
irtek_logo

ՀՀ ՔԱՂԱՔԱՑԻԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔԻ 317-ՐԴ ՀՈԴՎԱԾԻ, «ԲԱԺՆԵՏԻ ...

 

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

 

    ՀՀ տնտեսական դատարանի վճիռ            Քաղաքացիական գործ թիվ 3-74 (ՏԴ)

    Քաղաքացիական գործ թիվ Տ2-202                                  2008 թ.

Նախագահող դատավոր` Վ. Ասլանյան

 

ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

 

ՀՀ վճռաբեկ դատարանը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

 

                   նախագահությամբ`            Հ. Մանուկյանի

                   մասնակցությամբ դատավորներ` Ա. Մկրտումյանի

                                              Վ. Աբելյանի   

                                              Ս. Սարգսյանի  

                                              Դ. Ավետիսյանի      

                                              Հ. Ղուկասյանի

                                              Ս. Օհանյանի   

 

2008 թվականի փետրվարի 29-ին

դռնբաց դատական նիստում, քննելով Ժորա Վելիքյանի և Ֆրիդա Կարոյանի վճռաբեկ բողոքը ՀՀ տնտեսական դատարանի 13.12.2007 թվականի վճռի դեմ` ըստ հայցի Ղազար Ենգիբարյանի ընդդեմ «Կինոտեսավարձույթ» ՓԲԸ-ի (այսուհետ` Ընկերություն) և երրորդ անձինք Ժորա Վելիքյանի և Ֆրիդա Կարոյանի` Ընկերության 221 հատ հասարակ անվանական բաժնետոմսերի նկատմամբ իր սեփականության իրավունքը ճանաչելու և Ընկերության բաժնետերերին ընդհանուր ժողովի 19.09.1997 թվականից հետո ընդունված բոլոր որոշումներն անվավեր ճանաչելու պահանջների մասին,

 

ՊԱՐԶԵՑ

 

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

 

Դիմելով դատարան` Ղազար Ենգիբարյանը պահանջել է Ընկերության 221 հատ հասարակ անվանական բաժնետոմսերի նկատմամբ ճանաչել իր սեփականության իրավունքը և Ընկերության բաժնետերերի ընդհանուր ժողովի 19.09.1997 թվականից հետո ընդունված բոլոր որոշումներն անվավեր ճանաչել:

ՀՀ տնտեսական դատարանի (այսուհետ` Տնտեսական դատարան) 13.12.2007 թվականի վճռով հայցը բավարարվել է:

Սույն գործով վճռաբեկ բողոքը են ներկայացրել Ժորա Վելիքյանը և Ֆրիդա Կարոյանը:

 

2. Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

 

Սույն վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

i

1. Տնտեսական դատարանը չի կիրառել ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր:

Բողոք բերած անձը նշված պնդումը պատճառաբանում է հետևյալ փաստարկներով.

Հայցապահանջը պետք է մերժվեր, քանի որ լրացել է իրավունքների դատական պաշտպանության հայցային վաղեմության ժամկետը, ինչը կիրառելու և հայցապահանջը մերժելու մասին դատաքննության ընթացքում միջնորդություն է արվել:

i

2. Տնտեսական դատարանը չի կիրառել «Բաժնետիրական ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածը և նույն օրենքի 70-րդ հոդվածը, ինչով խախտվել է Ընկերության վաճառվող բաժնետոմսերը ձեռք բերելու նախապատվության իրավունքը և Ընկերության ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունքը:

Բողոք բերած անձը նշված պնդումը պատճառաբանում է հետևյալ փաստարկներով.

Ժորա Վելիքյանը, հանդիսանալով Ընկերության բաժնետեր, ունեցել է Ընկերության բաժնետոմսերը գնելու նախապատվության իրավունք, ինչի պայմաններում վերջինս պետք է ծանուցվեր կնքվելիք առուվաճառքի պայմանագրի մասին: Մինչդեռ, բաժնետոմսերը վաճառելու մասին նրան ծանուցելու վերաբերյալ որևէ ապացույց գործում առկա չէ:

Անհիմն է նաև Ընկերության որոշումները 19.09.1997 թվականից ի վեր անվավեր ճանաչելու պահանջը, քանի որ Ժորա Վելիքյանը Ընկերության 222 բաժնետոմսի սեփականատերն է, որը մեկ հատով ավելի է քան Ղազար Ենգիբարյանին վաճառված 221 բաժնետոմսը: Հետևաբար, Ընկերության որոշումները կարող էին ընդունվել նաև Ղազար Ենգիբարյանի համաձայնության բացակայության դեպքում:

Վճռաբեկ բողոք բերած անձը պահանջել է բեկանել Տնտեսական դատարանի 13.12.2007 թվականի վճիռը:

 

3. Վճռաբեկ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.

 

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեն հետևյալ փաստերը`

1) 19.09.1997 թվականին Ֆրիդա Կարոյանի և Ղազար Ենգիբարյանի միջև կնքվել է Ընկերության 221 հատ հասարակ բաժնետոմսի առուվաճառքի պայմանագիր (այսուհետ` Պայմանագիր):

2) Սույն քաղաքացիական գործով հայցադիմումը դատարան է ներկայացվել 26.10.2007 թվականին:

3) Հայցադիմումի պատասխանում առկա է հայցային վաղեմության ժամկետը լրացված լինելու հիմքով հայցապահանջը մերժելու միջնորդություն:

 

4. Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

 

Քննելով վճռաբեկ բողոքը նշված հիմքերի սահմաններում` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ`

1) բողոքն առաջին հիմքով հիմնավոր է հետևյալ պատճառաբանությամբ.

i

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը հայցային վաղեմություն կիրառում է միայն վիճող կողմից դիմումով, որը պետք է տրվի մինչև դատարանի կողմից վճիռ կայացնելը:

Հայցային վաղեմության ժամկետի լրանալը, որի կիրառման մասին դիմել է վիճող կողմը, հիմք է դատարանի կողմից հայցը մերժելու մասին վճիռ կայացնելու համար:

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 332-րդ հոդվածի համաձայն` հայցային վաղեմության ընդհանուր ժամկետը երեք տարի է:

Սույն քաղաքացիական գործով Ֆրիդա Կարոյանի և Ղազար Ենգիբարյանի միջև բաժնետոմսի առուվաճառքի պայմանագիրը կնքվել է 19.09.1997 թվականին: Հետևաբար, սույն քաղաքացիական գործով Ղազար Ենգիբարյանի կողմից հայցադիմում ներկայացնելու պահին` 26.10.2007 թվականին, հայցային վաղեմության եռամյա ժամկետը լրացած է եղել, ինչի հիմքով այն ենթակա է մերժման:

Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քաղաքացիական գործով արդարադատություն իրականացնելիս Տնտեսական դատարանը թույլ է տվել նյութական օրենքի նորմի խախտում` չի անդրադարձել հայցային վաղեմության ժամկետի լրացած լինելու հիմքով հայցը մերժելու պահանջին:

2) Ինչ վերաբերում է Ժորա Վելիքյանի` Ընկերության բաժնետոմսերը ձեռք բերելու նախապատվության, ինչպես նաև Ընկերության ընդհանուր ժողովին մասնակցելու իրավունքի խախտման վճռաբեկ բողոքի հիմքերին, ապա Վճռաբեկ դատարանը դրանք գնահատման առարկա չի դարձնում` հայցային վաղեմության ժամկետի լրացած լինելու հիմքով հայցապահանջը մերժման ենթակա լինելու պատճառաբանությամբ:

i

Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում անհրաժեշտ է կիրառել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 240-րդ հոդվածի առաջին մասի 4-րդ կետով սահմանված` ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխելու` վճռաբեկ դատարանի լիազորությունը հետևյալ հիմնավորմամբ.

«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի ողջամիտ ժամկետում իր գործի քննության իրավունք: Սույն քաղաքացիական գործով վեճի լուծումն էական նշանակություն ունի գործին մասնակցող անձանց համար: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ գործը ողջամիտ ժամկետում քննելը հանդիսանում է Կոնվենցիայի նույն հոդվածով ամրագրված անձի արդար դատաքննության իրավունքի տարր, հետևաբար, գործի անհարկի ձգձգումները վտանգ են պարունակում նշված իրավունքի խախտման տեսանկյունից: Տվյալ դեպքում, Վճռաբեկ դատարանի կողմից ստորադաս դատարանի դատական ակտը փոփոխելը բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից, քանի որ սույն գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելու համար նոր հանգամանք հաստատելու անհրաժեշտությունը բացակայում է:

Դատական ակտը փոփոխելիս Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում սույն որոշման պատճառաբանությունները, ինչպես նաև գործի նոր քննության անհրաժեշտության բացակայությունը:

i

Այսպիսով, սույն վճռաբեկ բողոքի առաջին հիմքի առկայությունը Վճռաբեկ դատարանը դիտում է բավարար` ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 227-րդ հոդվածի ուժով վերանայվող դատական ակտը բեկանելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 240-241.2-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը

 

ՈՐՈՇԵՑ

 

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Բեկանել ՀՀ տնտեսական դատարանի 13.12.2007 թվականի վճիռը և այն փոփոխել. Ղազար Ենգիբարյանի հայցը մերժել:

2. Սույն որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից և ենթակա չէ բողոքարկման:

 

Նախագահող` Հ. Մանուկյան

Դատավորներ` Ա. Մկրտումյան

Վ. Աբելյան

Ս. Սարգսյան

Դ. Ավետիսյան

Հ. Ղուկասյան

Ս. Օհանյան

 

 

pin
Վճռաբեկ դատարան
29.02.2008
N 3-74 (ՏԴ)
Որոշում